Nitowanie długo było najważniejszą metodą łączenia metalowych elementów konstrukcyjnych. Z czasem nity pełne zakuwane zostały zastąpione przez zrywalny nit rurkowy, który pozwalał na formowanie ze znacznie mniejszymi siłami.

Formowanie za pomocą nitów zrywalnych odbywa się w sposób płynny bez udarowego oddziaływania siły kształtującej zamknięcie części rurkowej nitu. Nity zrywalne należą do rodziny elementów złącznych stosowanych do montażu cienkościennych konstrukcji. Są elementami łączącymi, które pozwalają na wysokowydajny montaż, służą do wykonywania trwałego połączenia. Połączenie nitowe definiujemy jako nierozłączne scalenie pośrednie elementów przy pomocy łącznika: nitu, zwykle w postaci trzpieni walcowych z łbami. Złącza nitowe mają zastosowanie przede wszystkim do montażu elementów z blach w cienkościennych konstrukcjach. Ich użycie wymaga wcześniejszego wywiercenia otworu i odpowiedniego pozycjonowania łączonych warstw. Otwór montażowy powinien być nieco większy od średnicy nitu, gdyż podczas formowania zamknięcia (spęczenia) płaszcz rurkowy jest odkształcany. Do montażu stosuje się narzędzia ręczne lub mechaniczne. Z racji wymaganego wkładu wysiłku fizycznego najczęstszym rozwiązaniem są urządzenia mechaniczne o napędzie elektrycznym, pneumatycznym czy hydrauliczno-pneumatycznym.

Cały artykuł w czasopiśmie "Fastener" 1/2015 - czytaj więcej!